Beste Fedor,

Namens de Doe Een Wens Stichting Nederland danken wij je heel hartelijk voor je fantastische medewerking bij de wensvervulling van Thimo. Dankzij jouw bijdrage aan de prachtige boot is de wensvervulling voor Thimo en zijn familie een bijzondere en onvergetelijke belevenis geworden. Hieronder volgt een korte impressie:

De wensdag van Thimo
2 juli 2010
Thimo droomt over vrij zijn, lekker op het water met zijn vrienden, beetje kletsen, beetje zwemmen, zijn eigen gang gaan!
Zijn liefste wens is een eigen bootje te hebben.

Thimo is volledig verrast! ’ Waarom heeft niemand mij verteld dat vandaag mijn wensdag is?
Dus daarom moest  ik gisteren vroeg naar bed!’
Natuurlijk wil hij graag weten wat er gaat gebeuren. ‘Krijg ik vandaag dan mijn bootje?’
Hij vindt het maar niets dat niemand iets vertelt en wil al helemaal niet geloven dat zijn ouders en Mariska ook niets weten. Wel zitten de tranen bij de ouders hoog.
Het stoort Thimo niet dat hij  niets mag hebben van de heerlijke aardbeientaart. Hij zit gespannen te wachten op wat komen gaat. En hoe moet het nu met de voetbalwedstrijd? 

Dan rijdt er opeens een politieauto aan de overkant van het plein.
‘He, kijk nou eens’, wordt er geroepen en Thimo vindt dat wel heel doorzichtig maar begrijpt niet goed wat de politie komt doen. De agenten zijn vroeg en lusten best ook een stuk taart. Ze hebben voor Thimo een zwart T-shirt van de politie meegenomen. Daarna verhuist  iedereen naar het terras voor het huis. Het wachten duurt lang voor Thimo maar dan klinkt in de verte een diep gebrom.

Thimo schiet overeind als een groene Lamborghini het plein op rijdt. Hij straalt.
De chauffeur Werner vertelt dat dit in heel Europa (of was het de wereld?) de enige Lamborghini Diablo in deze kleur is (‘Niemand anders wilde hem hebben’). Thimo vindt het prachtig en wil alle technische details horen. Dan mag hij in de auto stappen voor een toer onder politiebegeleiding. Er is geen controle op de snelweg, dus daar gaan ze tot 200 km per uur! Werner vertelt later dat Thimo bij iedere dot gas en dus ronkende motor van oor tot oor straalde. Was er maar een camera in die auto!

Thimo wordt afgezet in de haven. Hier is een feesttent opgezet op de steiger. Naast zijn ouders en zus staan daar ook zijn opa’s en oma’s en zijn allerbeste vriend Cherinio. Dat is een verassing voor hem! De auto wordt door iedereen bewonderd. Thimo stapt stralend uit en vertelt over zijn rit. Hij vond het helemaal geweldig.
Dan wordt er wat gedronken en Thimo krijgt als cadeau een kapiteinspet en waterkaarten van Nederland en Noord-Holland. Mariska is heel blij met haar zilveren armband en hippe slips.
Iedereen loopt nu naar de botenhelling waar een boot op een trailer klaar ligt.

Thimo kan het niet geloven….is die boot voor mij? Hij had wel een bootje verwacht, maar dan een tweedehands (‘dat was echt ook goed geweest, hoor’), zeker niet zo prachtige nieuwe sloep met alles er op en aan. Ernst Jan (de botenleverancier) houdt een korte toespraak, overhandigt de papieren en doopt dan samen met Thimo de boot. Hij gaat STRIJDER heten en dat vindt Thimo een prima naam.

De boot wordt te water gelaten en Thimo mag instappen. Hij zit te glimmen achter het stuur.
Cherinio gaat lekker liggen op de loungebank terwijl Ernst Jan Thimo laat zien hoe alles werkt.
Dan begint de vaarles met Ton, de vaarinstructeur. De familie kijkt toe (opa Landtman zou het liefst ook instappen) en maakt foto’s. Het blijkt dat Thimo kan prima varen.

Als Thimo aanlegt op een plekje om even te rusten hoort hij wat zijn vaste ligplaats wordt.  ‘De mooiste plek van de haven’, roept Thimo daar is iedereen het over eens. Dank aan havenmeester Henk, die dit zo geweldig heeft geregeld.
Ondanks de hitte heeft iedereen zin in de heerlijke sandwiches en zoetigheid die gebracht worden door de vriendelijke mensen van de catering.
Thimo blijft lekker in de boot met zijn ouders en zus. Hij krijgt nog wat cadeautjes, boekjes over knopen leggen, varen en een waterbestendige broodtrommel en zaklamp. (Nog meer cadeaus en is die koelbox ook voor mij???? Wauw)
En dan wil hij nog heel graag een rondje varen.

Ondertussen wordt stiekem het huis van Thimo versierd. Alles oranje, klaar voor de overwinning op Brazilië!
De boot wordt keurig op zijn vaste plek gelegd en Ton helpt nog met het afdekken en afsluiten.
Om half 3 is iedereen weer thuis. Thimo vindt al dat oranje wel wat veel maar er mag beslist niets worden weggehaald. Hij voorspelt een uitslag van 2-1 voor Nederland.
Opa’s en oma’s vertrekken maar er komen vrienden langs en om het feest compleet te maken worden er schalen met eten bezorgd voor tijdens de wedstrijd.
De slagroom op de taart voor Thimo was de uitslag van de wedstrijd. Zoals hij had voorspeld! Hoe is het mogelijk!
De komende week zal hij niet bezig zijn met zijn ziekenhuisopname maar met varen en vooral ook met wat hij zelf nog meer kan bedenken voor zijn boot. Voor Thimo en zijn familie was het de dag waarover zij gedroomd hebben. Het had niet beter kunnen zijn. 

Zaterdag sms’te moeder Sandra: ‘Nogmaals bedankt voor een geweldige dag. We hebben vandaag heerlijk gevaren met Thimo aan het roer!’

Dit alles kon niet tot stand komen zonder de hulp van alle mensen die belangeloos hebben meegewerkt aan deze onvergetelijke dag en daar zijn Thimo, zijn familie en de Doe Een Wens Stichting je dan ook zeer dankbaar voor. Je hebt ervoor gezorgd dat Thimo een onvergetelijke dag heeft gehad en dat hij weer gewoon alleen kind mocht zijn. 

Wij hopen dat wij ook in de toekomst op jullie steun mogen blijven rekenen.

Met vriendelijke groet,
Doe Een Wens Stichting Nederland 

Rita, Loes en Quirine  [wensvervullers]